Besnijdenis forum

Onze site heeft een forum voor besneden en onbesneden jongens en mannen (hetero/homo/bi) om ervaringen uit te wisselen. Heb je een vraag over besnijdenis? Plaats deze dan in het forum! Anderen kunnen jouw vraag wellicht beantwoorden.

Op dit moment is het mogelijk om zonder te registeren een bericht achter te laten!

Mijn besnijdenis - uitnodiging om over jouw besnijdenis te vertellen  

  RSS

Elmer
(@elmer)
Actief lid
Lid geworden: 2 maanden geleden
Berichten: 2
29/09/2018 11:19 am  

Hallo forumgenoten,

het lijkt me leuk om verhalen te lezen over jouw besnijdenis, b.v. waarom, wanneer, zag je er tegenop of keek je er juist naar uit, viel het mee of tegen of had je het zo wel ongeveer verwacht, waar ben je besneden, ben je tevreden, heb je spijt en ga zo maar door.

Eindelijk besneden 😉


ReageerCitaat
Topic Tags
Elmer
(@elmer)
Actief lid
Lid geworden: 2 maanden geleden
Berichten: 2
29/09/2018 11:52 am  

Als kind, ik was een jaar of tien, in de zestiger jaren van de vorige eeuw hoorde ik voor het eerst over besnijdenis van mijn moeder. Ik kan mij niet meer goed herinneren in welk verband, maar het ging, volgens mij, over joodse besnijdenis. Ik vroeg wat dat was en mijn moeder vertelde dat er dan een sneetje in je piemel wordt gemaakt. Veel later begreep ik dat bij besnijdenis de voorhuid wordt verwijderd en daarna de eikel bloot is. In de pubertijd droeg ik mijn voorhuid teruggetrokken en fantaseerde hoe het zou zijn om besneden te zijn. Ik was niet joods of moslim, had geen problemen met mijn voorhuid, het was ook geen gewoonte in mijn familie dus was er geen reden om besneden te worden. Later, via internet, las ik dat je je ook kon laten besnijden als dat je voorkeur was en dat er klinieken bestonden waar je dat kon laten doen. Na jaren van twijfel besloot ik mij te laten besnijden. Ik had geen idee of ik er spijt van zou krijgen, of de sex nog wel hetzelfde zou zijn. Ergens wilde ik wel strak besneden worden, want dat vond ik toch het mooist, maar durfde dat niet. Ik heb mij in 2007 op 46-jarige leeftijd hoog en los laten besnijden. Daar was ik al erg blij mee. Het was meer dan de besnijdenis zelf, het was ook het gevoel om mijn eigen keuze vorm te kunnen geven zonder me zorgen te maken over wat anderen er van zouden vinden. Mijn eerdere angsten bleken onnodig. Ik dacht: "dit had ik eerder moeten doen". Over het uiterlijk was ik niet zo tevreden. Ik was los besneden en de huid van mijn slappe penis lag wat opgefrommeld achter de eikel. Twee jaar later besloot ik mij daarom strakker te laten nabesnijden. En dat zag er al een stuk beter uit. En ook nu het strakker was, was dat voor de sex niet nadelig, in tegendeel, ik genoot er volop van! Toch dacht ik dat het nog beter kon qua strakheid, dus in 2014 nogmaals strakker laten nabesnijden. En echt, super. Zou echt niet meer anders willen.
Denk je er over je te laten besnijden en twijfel je er over hoe strak dat moet worden, dan zou mijn advies zijn: lekker strak.

Eindelijk besneden 😉


ReageerCitaat
Rob
 Rob
(@Rob)
Gast
Lid geworden: 2 maanden geleden
Berichten: 2
13/10/2018 10:51 pm  

Ik (62) herken veel in het verhaal van Elmer. Ik heb me een paar maanden geleden laten besnijden, er was niet direct een medische noodzaak, ik wilde het gewoon graag. Wat meespeelde was dat ik - net als Elmer - mijn voorhuid al een jaar of tien achter mijn eikel was gaan dragen en dat bleek uiteindelijk toch klachten op te leveren: verharding van gedeeltes van de voorhuid, scheurtjes en bindweefselvorming. Ook bleef ik last hebben van terugkerende infecties.

Met de urologe die me onderzocht heb ik alles openlijk besproken, ze bekeek mijn penis nauwkeurig en stelde een volledige besnijdenis voor omdat de bindweefselvorming in de toekomst tot problemen zou kunnen leiden. Een paar weken later ging ik onder het mes, vijf injecties in mijn penis, een poliklinische behandeling van nog geen uur, "alles eraf". Leuke meiden die me hielpen, zowel de urologe als de OK-assistente. Humor in de OK, het was gewoon een ontspannen gebeurtenis. Daarna een week of zes "revalideren", zalf en vaseline smeren, pijn heb ik niet gehad. Nu, bijna drie maanden later, worden de littekens langzaam dunner en zachter. Ik liep al jaren met ontblote eikel, dus dat gaf geen problemen.

Ik heb veel diepere seksuele gevoelens en masturberen doe ik meer over de stam dan over de eikel, het geeft een veel intenser orgasme. De beleving tijdens geslachtsgemeenschap is ook intenser, ik had sowieso nooit last van te vroeg klaarkomen of zo, voel nu alles veel dieper, net als mijn partner(s).

Kortom: ik had dit vele jaren eerder moeten doen!


ReageerCitaat
Harold
 Harold
(@Harold)
Gast
Lid geworden: 2 maanden geleden
Berichten: 2
22/10/2018 4:22 pm  

In 2010 heb ik me om medische redenen laten besnijden. Jaren lang heb ik last gehad van gistinfecties die vooral in de zomer optraden. Na mijn besnijdenis heb ik daar nooit meer last van gehad. Wel heeft het heel lang geduurd voordat ik weer een normaal gevoel had. In eerste instantie voelde het hebben van gemeenschap alsof ik een dooie stok had. Dat heeft zeker een jaar geduurd voordat het gevoel weer terug was. Wat ik wel jammer vind is dat het zeer prettige gevoel wat ik had als mijn vriendin mijn voorhuid naar achteren trok. Dat is er niet meer en doordat de bescherming van mijn eikel weg is is deze absoluut een stuk minder gevoelig geworden. Verder ben ik er erg tevreden mee en kan ik een besnijdenis om medische redenen absoluut aanraden.


ReageerCitaat
Joris
(@joris)
Actief lid
Lid geworden: 2 weken geleden
Berichten: 2
27/11/2018 11:02 pm  

Hoi. Ik ben Joris. Ik ben 58 jaar. Gisteren een week geleden ben ik besneden. Daartoe was een medische reden. Dat leg ik aan je uit.

Ik ben namelijk diabetespatiënt 2. Sinds een aantal jaren gebruikte ik een relatief nieuw medicijn dat via de urine het teveel aan glucose afvoert. Het middel werkte geweldig. Na een jaar of twee, tweeënhalf dat ik dit middel gebruikte, kwam bij mij de last.

Ik mag misschien hier geen merk noemen; het werkbare bestanddeel is geen geheim: dapagliflozine. Ik had begin dit jaar de jeuk aan mijn penis bij het plassen in eerste instantie wat genegeerd. Toch: mijn voorhuid kreeg ik steeds minder makkelijk en vervolgens helemaal niet meer over mijn eikel. Er ontstonden scheurtjes in mijn voorhuid die bloedden. Ik kon de smegma niet verwijderen die je normaal gesproken bij een douchebeurt wegspoelt. In de voorkant van mijn onderbroek verschenen lichte ‘sport’vlekken. Dus naar de huisarts. "Je hebt een schimmel…. Hier heb je een crème".

Drie smeerseltjes later - die telkens in intensiteit en heilzame werking het probleem nog beter zouden moeten verhelpen - was er nog altijd geen verbetering. Het bleef 'daar' jeuken, het plassen brandde en de voorhuid ging niet meer voor- of achteruit, laat staan op en neer. Intussen waren we met ‘het dokteren’ een paar maanden verder. Zonder resultaat, dus. Ik bedacht mij: “als al deze behandeling niet werkt, is er iets anders aan de hand”. Dus ging ik op onderzoek uit. Uiteindelijk stuitte ik op berichtgeving dat het gebruik van dapagliflozine voor een (kleine) groep gebruikers o.a. urineweginfecties tot gevolg kan hebben. Mijn huisarts was blij met mijn constatering (!). We stopten met de medicatie en vrijwel direct waren de problemen met het plassen en de jeuk verdwenen. Maar  wat weken later was nog altijd de 'souplesse' in de voorhuid niet terug. Dus stuurde de huisarts mij door naar Urologie. Daar werd vrijwel direct een besnijdenis gediagnosticeerd. En dat was maar goed ook. Toen ik vorige week op de operatietafel lag, vond de uroloog-chirurg dat mijn voorhuid behoorlijk was aangetast. We maakten nog een grapje over het lastig uitspreken van dapagliflozine.

– Wordt vervolgd –

…want ik wil graag eerst vertellen over de periode van na de diagnose tot de behandeling.


Maandag 10-12-2018

Ik heb hierboven geschreven dat ik mijn verhaal graag vervolg: van de diagnose tot de behandeling. Het is me niet helemaal duidelijk of dit vervolg dan ook onder mijn eerste bijdrage komt. Dat gaan we wel zien.

In de periode van – in mijn geval – zo’n week of zes tussen de diagnose en de daadwerkelijke behandeling kun je hélémáál los gaan op het internet. Ik ben voorzichtigheidshalve ‘pas’ na dag twee gestopt met het lezen van de (sterke) verhalen rondom een besnijdenis op het internet. Reviews over verminkte piemels, drama’s bij erecties die zich alweer kort na de ingreep voor doen, hechtingen die dan losjes opbollen, bloedingen, extreem gevoelige eikels, tekeningetjes van vier verschillende ‘snijmanieren’: van de huid los over de eikel tot strak over de schaft…. Ik heb mij al vrij snel hier niet in laten meeslepen.

Toch wordt er in de ziekenhuisfolder in het kader van de medische noodzaak over het ‘hoe gaan we het aansnijden’ niet direct en concreet met je gecommuniceerd. Ook bij de diagnose wordt niet aangegeven hoe het bouwwerk wordt opgetuigd. Er wordt geen spreekuur ingelast om het over penisperikelen voor en na te hebben. Wat gebeurt er overigens met de losgesneden huid?

Het heeft mij in die zes weken behoorlijk bezig gehouden. Ik ging bovendien ruim drie weken op vakantie. Dan heb je iets meer tijd tot je beschikking om over dingen na te denken. Over ondergoed bijvoorbeeld. Ik draag normaliter boxershorts. Niet van die losse jongens. Van die katoenen/elastaan dingen met korte pijpjes. Nou, die zijn dus door de kenners afgekeurd. Die zijn niet strak genoeg voor na de behandeling. Eigenlijk zou je strakke (sport-) slips moeten dragen. Daarmee kun je je penis (eikel) na de besnijdenis omhoog in je onderbroek houden “om zwellingen tegen te gaan”, schrijven ze in die folders.

Lees ze maar eens: die folders van de urologie-afdelingen van de verschillende ziekenhuizen. Er staat klare klinische klessebes in van hoe het proces verloopt. Maar eigenlijk niet wat te doen als je nog vragen hebt. Wel duidelijk werd dat de (zelf-) bevrediging tot bij wijze van een uur vóór mocht worden uitgeoefend. Daarna moest je zeker een week of vier tot zes in de modus van geheelonthouding. Maar hoe werkt het dan als de natuur roept: ’s nachts – ’s morgens bij een stijve? Wat als ‘het’ bloedt? Mogen dat druppies zijn? Wat is dan veel bloed? Wat als je toch naar de eerste hulp moet rennen? O, nee… rennen da-kan-nie.

Terug naar kort voor de behandeling. Ik ben een regelmatige schaamscheerder. Ik heb een dag voorafgaand aan ‘le moment..’ mijn zones nog eens haarfijn voor gestreken. Vervolgens heb ik mijn piemel voor het eerst ontbloot voor een aantal selfies. Ik wilde graag in elk geval ‘de voor…’ voor na het geslacht vastleggen. Na een aantal weken komt vast een keer het ‘na..’.

Op Dag D en Uur U bekeek ik met het lood in de schoenen het operatiebed. Die schoenen zaten onder knikkende knieën. Ik moet zeggen dat de ‘constructie van het bouwwerk’ mij inmiddels minder zorgen gaf. Immers, er is sprake van een medische ingreep. Dus vooral daaruit zal uiteindelijk de hoek van de snijbeweging worden ingestoken, dacht ik zo. Dat bevestigde de uroloog / chirurg toen ik eenmaal lag en wij elkaar leerden kennen. Hij zei: “we gaan het niet zo doen als bij de moslims: super strak. We proberen er toch zoveel als mogelijk is souplesse in te houden. Overigens, ik moet wel zeggen dat dat medicijn dat we met elkaar op dit moment niet goed kunnen uitspreken uw voorhuid behoorlijk heeft aangetast. U weet toch wel dat u hier voor een besnijdenis bent?” Diè vraag kwam in die kennismaking twee- of driemaal terug. Alsof de meedraaiende bandrecorders achter de plafondplaten goed moesten registeren dat ik achteraf niet de arts op zijn ingreep kon soewen.

Intussen viel er een druppeltje vocht op mijn rechterbeen. Mijn pik en daar rondom was al ingesmeerd met desinfecterend spul. Plat op mijn rug keek ik naar het plafond. De chirurg en ik, en trouwens ook de operatie-assistente en de verpleegkundige, hadden een goed gesprek over koetjes-en-kalfjes rondom een besnijdenis. Ja. zelfs die zijn er… En opeens..

…zonder enige vorm van aankondiging worden er vier, vijf spuiten in mijn erogene donder gedouwd. Volgens mij ook nog in mijn pisbuis. Ik kon mij nog vasthouden aan het operatiebed. Mijn nagels stonden namelijk in de ijzeren bedrand. Dit was heel heftig. Dit was heel heftig. Ik kan dit nog viermaal herhalen. Mijn hemel, wat was dit heftig. Wat een takkenstreek: zónder aankondiging diep (!) prikken in een zone waar je nog nooit bent geprikt! Natuurlijk, ik begrijp dat er verdoofd moet worden. En dan niet met een zetpilletje paracetamol. Maar zonder enige vorm van aankondiging…? De impact van deze wijze van verdoving toedienen, is beslist geen onderdeel van de klare klinische klessebes in die folder, zammazegge…   

Er werd vervolgens een doek over mijn zaakje gegooid. De chirurg en zijn crew verlieten de kamer met de boodschap: “over een kwartiertje zijn we terug. Dan gaan we verder”.

- Wordt vervolgd: de ingreep en de weken erna....

This post was modified 1 dag geleden by Test
This post was modified 1 dag geleden by Martin

ReageerCitaat
Harold
 Harold
(@Harold)
Gast
Lid geworden: 2 maanden geleden
Berichten: 2
29/11/2018 10:18 pm  

Ik heb me laten besnijden omdat ik regelmatig balanitis had. Dat gebeurde daarna nooit meer. Wel heeft het jaren geduurd voordat ik weer echt het gevoel in mijn penis terug had. Nu na 8 jaar kom ik net zo gemakkelijk vaginaal klaar als vroeger. Dit heeft jaren geduurd. Nu ben ik erg tevreden met mijn besnijdenis. In eerste instantie vond ik het verschrikkelijk. 


ReageerCitaat
Ronny
 Ronny
(@Ronny)
Gast
Lid geworden: 1 week geleden
Berichten: 1
02/12/2018 2:33 pm  

Mijn besnijdenis van een 8 tal jaar terug. Van kleinsaf aan  had ik last om mijn voorhuid naar achter te trekken, nu op de West Vlaamse platteland werd daar niet over gesproken, en was het dus een taboe. Dus bleef het maar zo met ups en downs jaren lang, tot mijn nieuwe vriendin daar verandering in wilde zien. Dus dan maar naar de uroloog in Kortrijk, waar ik trouwen héél tevreden over ben. Resultaat het toompje te kort te nauwe voorhuid. Oplossing besnijden, dat was even schrikken. Zo aan je intiem laten snijden leek me vreselijk en aangezien daarrond met een taboe opgevoed wel vervelen dus. Nadat er een paar maand overgegaan was en een andere uroloog geraadpleegd werd was het zover. Terug naar de eerste uroloog wat die leek wel wat zachtaardiger te zijn in zijn taalgebruik, wat me meer geruststelde. Dus eens zover op men bijna 50ste maar een afspraak gemaakt, ok binnen één maand morgens om 7 uur, dus best een zenuwachtige maand wachten nu. Tot op de dag zelf eens ingeboekt vielen de zenuwen en angst weg, gelukkig maar. Ik was de eerste voor die dag en de verplegers vielen mee en iedereen vertelde mij dat ik mij niet moest schamen, want je moest eens weten hoeveel … Halve verdoving en een klein half uurtje later was het klaar, op de recovery duurde het wat lang voor ik mijn benen kon bewegen waardoor ok wat onrustig werd, maar dat gebeurde wel meer zeiden ze, en uiteindelijk rond de middag naar men kamer. Pijn had ik namelijk bijna niet wat een meevaller was, alleen kon ik nog niet plassen wegens de verdoving en mij daardoor nogal ongemakkelijk voelde, eens zover leek alles prima. Na het bezoek van de uroloog en nog wat info was het op naar huis. Nu nog wat angst voor de eerste nacht en het uitzicht de volgende morgen na het verwijderen van het verband, enige verzorging was een beetje oogzalf gebruiken. De nacht viel best mee, zelfs een licht erectie bracht niet veel ongemak. De volgende morgen met een klein hartje maar het verband eraf, maar gelukkig geen blauwe plekken of zo en het zag er zelfs uit alsof het al een week of zo aan het genezen was oef. Na een 2 tal weken was het ongemak weg en heel gelukkig, Nu na een 8 tal jaar lijkt het zelfs alsof ik zo geboren ben, geen enkel litteken en dat al enkele jaren zelf. Was ik stom geweest het geen 20 jaar en meer vroeger te laten doen. Dus voor zover mijn verhaal, het was bij mij dus een echte meevallen, want na wat zoekwerk op internet had ik al andere verhalen gehoord, maar de ene mens is wel de andere nieten het enige wat ik beklaagde was dat ik zolang gewacht had.

 


ReageerCitaat

Reageer


  
 
Share:

Regels Forums

Lezen en reageren op berichten
Berichten lezen kan iedereen. Reageren op berichten kan alleen als je je registreert. Hierbij moet je een gebruikersnaam en wachtwoord kiezen, en een (geldig) e-mail adres opgeven. Deze gegevens zullen uitsluitend t.b.v. de forums worden gebruikt

Beledigingen
Berichten die andere gebruikers kunnen beledigen zijn niet toegestaan

Seksualiteit
Ervaringen uitwisselen over hoe seksualiteit besneden en onbesneden wordt ervaren, is toegestaan. Berichten die als enig doel hebben elkaar op te geilen zijn daarentegen NIET toegestaan

Onderwerp van berichten
Berichten die niets met het onderwerp van deze site te maken hebben, worden verwijderd

Commerciële berichten
Commerciële berichten mogen in de forums niet geplaatst worden

Verwijdering berichten
De beheerder van deze site is ten allen tijde gerechtigd zonder opgaaf van redenen berichten te verwijderen

Verwijdering gebruikers van de forums
Gebruikers van de forums die zich niet aan bovenstaande regels houden of anderszins berichten met onaanvaardbare inhoud plaatsen, kunnen verwijderd worden

  
Bezig

Inloggen van Registreer aub