Ervaring van Frans

Frans 52 jaar uit West-Vlaanderen, België.

Ik heb geen ervaring met forums maar omdat deze site en dit forum me veel geholpen hebben, wil ik mijn ervaring delen.

Er werd thuis niet over gepraat

Wat vooraf ging is eigenlijk een wederkerend verhaal zoals ik bij velen heb gelezen. In de sixties werd de voorhuid met geweld naar achter gedrukt door de schooldokter. Geen prettige ervaring. Verder werd er niet meer naar de voorhuid omgekeken tot op puberleeftijd. Vanaf de puberteit begonnen problemen met het frenulum en de voorhuid. Alleen werd er in ons gezin toen niet over gepraat, ook niet onder vrienden.

Na jaren van problemen met ontstekingen, scheurtjes, en zelfs na het wassen een onfrisse geur heb ik besloten om naar een uroloog te gaan. Ik wist toen al zeker dat er een besnijdenis zou volgen. Ik was door deze site al aardig daarop voorbereid.

Een beetje schoorvoetend ben ik bij de uroloog in het AZ- Sint Jan te Brugge terechtgekomen en daar werd de verwachte diagnose, “phimosis” vlug gesteld evenals de remedie: een totale besnijdenis. Dus verwijdering van het frenulum inbegrepen.

De datum voor de ingreep werd vastgesteld op 19 juni 2013. Nog meer dan genoeg tijd om nog eens de ervaringen van anderen te lezen en vooral te tobben over de nazorg. Je leest soms veel tegenstrijdigheden.

Woensdag 19 juni 2013: Operatiedag

Om 7u30 heb ik me aangeboden op de dagkliniek in het AZ-Sint Jan te Brugge. Een twee persoonskamer werd me toegewezen en de ingreep was voorzien om 9u30. Na de gebruikelijke papierwinkel was ik om 10 uur aan de beurt. De chirurg kwam me voor de ingreep persoonlijk geruststellen. Ik werd onder volledige narcose gebracht en om 11u45 was ik volledig wakker terug op de kamer.

De besnijdenis was een feit, laag en losjes besneden. Ik voelde wel een knijpend gevoel maar het was niet echt pijnlijk. Ik had pijnmedicatie gekregen via het infuus en dit werd een uurtje later verwijderd. Verder kreeg ik nog een paar cola’s en bleef het wachten op ontslag uit de dagkliniek. De verpleegster kwam vragen of ik al geplast had. Plassen stelde geen probleem al moest dit zittend gebeuren want anders gaat de straal alle kanten uit.

Om 17 uur kwam de assistent me nog uitleggen hoe de nazorg moest verlopen. Bij pijn moest ik een dafalgan codeïne 500mg innemen, ik had er twee meegekregen van het ziekenhuis. Ik moest me de volgende ochtend gewoon douchen waarbij het verband goed nat werd om dan gemakkelijk te verwijderen. Daarna de rand insmeren met een antibacteriële zalf, dit kreeg ik ook mee.

Bij het slapen heb ik geen narigheden ervaren en ik kon op mijn zij slapen zonder problemen.

Dag 2

Volgens de richtlijnen van de assistent heb ik een douche genomen en daarna het verband zonder kleven gemakkelijk kunnen verwijderen. Toen kon ik voor het eerst zien hoe het eruit zag. Dit viel bijzonder goed mee. Niet veel zwelling en het zag er goed uit, eigenlijk beter dan dat ik had kunnen hopen. Geen bloedingen. Na het afspoelen met water en daarna voorzichtig droogdeppen heb ik de zalf aangebracht.

Hier zag ik een beetje tegenop maar dit viel ook goed mee. Gedurende de dag heb ik geen verband meer aangebracht maar de zwelling werd duidelijk dikker. In die mate dat ik me afvroeg of ik niet beter direct na het verschonen het verband terug had aangebracht. Tijdens de eerste twee dagen na de ingreep nam de zwelling duidelijk toe. Dit was dus na het verwijderen van het eerste verband dat aangebracht was door de chirurg.

De volgende dagen

Weer het zelfde verzorgingsritueel drie keer per dag. De zwelling vermindert heel traag. Geen pijn of overgevoeligheid, alleen de nachtelijke erecties zijn écht vervelend. De enige remedie die voor mij werkt is even opstaan en plassen. Omdat dit een drietal keer per nacht gebeurt, heb je geen volwaardige nachtrust. Geduld is een schone deugd.

Eerste week

Vandaag is het een week geleden dat ik besneden werd. Tot nu toe nog geen pijn gehad, wel deze nacht een lichte bloeding of wondvocht aan de hechtingrand veroorzaakt door een erectie. De eerste week na de operatie een eerste orgasme gehad. Het was de bedoeling om te wachten maar die nachtelijke erecties waren er teveel aan.

Naar verzorging toe blijf ik me driemaal daags afspoelen met de douche en smeren met zalf, dit om zoveel mogelijk littekenvorming tegen te gaan.

Tweede week

De eerste week is voorbij en ik heb nog steeds geen pijn gehad. Bij het afdrogen van de besnijdenisrand is een beetje wondvocht en een licht bloedstreepje merkbaar. Er is dus geen sprake van een bloeding. Alleen dit wondvocht dat er waterachtig uit ziet, baart me wel een beetje zorgen. Of dit nu door het loskomen van de hechtingen is of dat er sprake is van een infectie weet ik niet.

Hierdoor ben ik na het afdrogen terug begonnen met een streepje antibacteriële zalf te smeren. De draadjes komen ook mooi los. De verzorging beperkte zich deze week tot drie maal daags onder de douche afspoelen en droog houden.

Derde week

Het is dus precies drie weken na de besnijdenis. De hechtingen zijn bijna allemaal verdwenen. Nog steeds een beetje wondvocht waar de hechtingen zaten en het frenulum verwijderd werd. Het herstel gaat traag maar gestaag vooruit. Wondverzorging is nu nog altijd twee of driemaal per dag afspoelen onder de douche.

Vierde week

Na drie volle weken is de besnijdenisrand helemaal vrij van wondvocht. Wanneer het even mogelijk is, probeer ik me na het plassen te wassen of afspoelen met water. Verder hou ik het gewoon droog, geen “ge-zalf” meer. Net even te vlug geweest, deze ochtend weer een flauw streepje rood aan de rand.

Dit betekent dat de genezing nog tijd nodig heeft. Ik heb vaak gelezen dat drie weken na de ingreep het herstel zo goed als volledig is. Bij mij is dit kennelijk niet zo.

Vijfde week

Vier weken verder is de besnijdenisrand nu eindelijk droog. Ik ben nu wel een beetje voorzichtiger om dit te schrijven door de ervaring van vorige week. De rand is nog gevoelig tijdens het afdrogen en daarom blijf ik voorzichtig droogdeppen. Deze week is het rechtstaand plassen ook weer een mogelijkheid. Voor alle duidelijkheid, dit kon vorige weken ook al, maar het richten was een gokspel.

Mijn vrouw vind het zittend plassen wel een gewoonte die ik mag aanhouden. Waar een besnijdenis niet allemaal goed voor is. En nog steeds dezelfde verzorging als vorige week.

Zesde week

Zes weken geleden werd ik dus besneden. Vijf weken herstel zijn voorbij, en deze weken duurden eerlijk gezegd lang. Pijn na de operatie heb ik niet gehad, wel ongemakken. De voordelen van een besnijdenis zijn genoegzaam bekend. Ik was wel bezorgd of de seksuele beleving nog hetzelfde zou zijn als voor de besnijdenis. Voor mij was dit één van de redenen om zolang te wachten.

Wel, ik had dus geen enkele reden om bezorgd te zijn. Alles “werkt” nog zoals voorheen. Misschien is het omdat het nieuw is maar het gevoel is intenser dan met voorhuid.

“NEEN. Scheurtjes, ontstekingen en een nare geur mis je écht niet”

Dan komen we natuurlijk bij de vraag of ik tevreden ben. Ik ben zeer zeker tevreden. Zoals velen heb ik ook spijt dat ik zolang gewacht heb. En of ik de voorhuid niet mis? Daar kan ik kort en duidelijk over zijn. NEEN. Scheurtjes, ontstekingen en een nare geur mis je écht niet.

Dit ervaringsverhaal is geschreven om mannen die overwegen zich te laten besnijden een idee te geven hoe de ingreep en herstelperiode kan verlopen. Ik schrijf bewust “kan verlopen”, omdat het herstel van iedereen verschillend is. De operatie is ook niet dezelfde voor iedereen. Bij mij is het los en laag besneden en onder volledige verdoving.

Er was trouwens geen keuze in vorm en verdoving. Voor mij was die volledige verdoving trouwens een voordeel. Ik had geen behoefte aan een actieve deelname onder lokale verdoving. Ik had wel vertrouwen dat de chirurg wist wat hij deed.

” Ik heb jaren mijn voorhuid meer geolied dan mijn auto…”

Zou ik iemand aanraden om zich te laten besnijden? Indien hij problemen heeft met de voorhuid (zoals ikzelf had) zou ik niet aarzelen om een consultatie bij een uroloog aan te raden. Voor mij waren zalfjes, crèmes, amandelolie enz.. gewoon tijdverspilling. Ik heb jaren mijn voorhuid meer geolied dan mijn auto.. totaal zinloos..

Bij dezen wil ik ook de mensen achter deze site en het forum oprecht bedanken voor hun inzet.